Transport verslag november 2012

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar?   Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin?  Jacobus 2


Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)


Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen




Contact adres:


Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel :  06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl



Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)



Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Najaars transport 2012   

Op maandag 22 oktober was er weer een hulptransport richting Limanowa gegaan.

De groep bestond uit, Klaas en Albert Koekoek, Gaaije en Ria Broeksema, Robert en MirandaSloots, Cor Schmolh en Arjan Holtrop.


Maandag 22 oktober verzamelde de groep zich bij de voorzitter van de vereniging. Hier begon het

reisgezelschap, gesterkt door koffie en een gebed, aan de lange reis. De reis was voor Gaaije en Ria al op zondag begonnen, door met een volle vrachtwagen met spullen richting Limanowa te vertrekken.

De reis liep lang voorspoedig. De rit was gezellig en met volle vaart reed de groep naar Limanowa, met af en toe een koffiepauze om de geest en het lichaam te versterken. Dicht bij de grens van Polen en Duitsland had de groep Gaaije en Ria weer ingehaald en werden de eerste reisverhalen gedeeld. Vluchtig spoedde de groep zich weer richting Limanowa. Met een korte dinerpauze werd met goede moed de weg vervolgd. Totdat het noodlot toesloeg...

De Opel Zafira waar Robert, Cor en Arjan in zaten begaf het, de dynamo van de auto begaf het en de auto viel langzaam stil. Gelukkig reden Klaas en Albert mee in de bus waardoor we snel een afslag konden

inslaan en konden wachten op hulp. Na contact met de vrachtwagen te hebben gehad, die ook onze kant

op snelde, kwam uit het niets ook een sleepauto ons te hulp gereden. Na overleg met Dorota te hebben

gehad werd de auto naar een garage gebracht, waar deze hopelijk dezelfde avond nog kon worden gemaakt. Gaaije, eigenaar van de Zafira en bestuurder van de vrachtwagen, volgde de auto mee naar de garage. Bij de garage aangekomen bleek dat de auto pas morgenvroeg kon worden gemaakt. De gastvrije eigenaar van de garage bood de vermoeide en dorstige reizigers onderdak en drinken. Hij bleek ook eigenaar te zijn van een 'cheap' hotel. De reizigers dronken verwarmd bier of een warme chocolademelk en kregen een bedje aangeboden in het hotel. Hierbij willen deze gastvrije man bedanken! Wiens identiteit voor altijd een vraagteken zal blijven. Ondertussen waren Klaas, Albert en Arjan in het busje verder gegaan naar

Limanowa en kwamen daar rond de klok van 02:00 aan. Waarna deze mannen ook snel hun bed

opzochten.


Dinsdag 23 oktober

Op dinsdag ontwaakten Klaas, Albert en Arjan in de bergen van Limanowa. Om 11:00 werden ze

verwacht in het kantoor van Dorota. De kopjes van deze mannen stonden weer op fris en fruitig na de

lange reis.Dorota verwelkomde de heren met koffie en lekkere koekjes en donuts, dit deed ze goed.

Na wat zakelijke punten te hebben besproken en op sociaal niveau wat bijgepraat of kennisgemaakt werd de gang gezet naar het marktplein, waar de bus + aanhanger werd uitgeladen en we de eerste gezinnen

konden verblijden met de pakketten uit Assen. Ik hoor u nu denken, wat is er met de rest van het gezelschap gebeurd en de Zafira en vrachtwagen? De Zafira is 4 uur onder handen genomen door een handige man die de dynamo maakte. Deze auto met Cor en Robert

erin kon rond een uurtje of 1 de weg vervolgen voor de laatste 250

kilometer. Maar niet voordat deze 2 heren nog verwend waren met

een lunch van de eigenaar, toch mooi dat deze groep zo gastvrij is behandeld in het verre Polen. De vrachtwagen was al om 11:00 weer op weg gegaan om toch tijdig in Limanowa aan te komen. Ondertussen waren de meeste pakketten

opgehaald en was de bus + aanhanger nog gevuld met tafels, stoelen, bedden, matrassen die de

gezinnen helaas niet mee konden meenemen. Gelukkig konden we de families als nog de volgende dag

verblijden met deze spullen. Na nog een kop koffie te hebben gedronken bij Dorota kregen we ook

contact met de rest van het gezelschap, deze hadden zich bij elkaar gevoegd om de laatste 30 kilometer samen af te leggen. Het gezegde luid ook: 'samen uit, samen thuis' en zo geschiedde.


Om 17:00 was de groep na bijna een dag gescheiden te zijn geweest

weer veilig bij elkaar. Om dit te vieren gingen we met de hele groep

uit eten op invitatie van Dorota. Na goede verhalen te hebben gehoord over het restaurant 'Matras' zijn we gaan kijken of de verhalen

kloppen. Niks was gelogen, het eten was heerlijk en de gezelligheid

was aanwezig. Aanradertje voor de mensen dus die hier nog niet zijn

geweest. Na deze gezellige maaltijd werden in het huisje de flessen

beerenburg geopend en nog vrolijk nagepraat over alle belevenissen tot nu toe. Tuurlijk werd er op de tijd gelet en ging iedereen op een

schappelijke tijd slapen, het zal morgen een drukke dag worden!


Woensdag 24 oktober

TUUT TUUT TUUT! De wekkers gaan alweer om 7:30. Een nieuwe dag met nieuwe kansen. Nadat iedereen was opgefrist begonnen we gezamenlijk aan een ontbijt, om krachten op te bouwen voor de rest van

de dag. Om 9:00 wilden we met de vrachtwagen op het marktplein staan om de vrachtwagen met alle

genummerde pakketten en spullen uit te laden en klaar te zetten. Dit liep eindelijk allemaal soepel volgens plan. De gezinnen toonden blijdschap en dankbaarheid toen ze de spullen in ontvangt mochten nemen.

Ook hier bleven weer een aantal pakketten, meubels en dergelijke over. Deze werden ook overgeladen in

De bus + aanhanger. Hierin lagen nu al de spullen van de gezinnen die jullie allemaal sponseren en de vrachtwagen was vol geladen met bedden, matrassen en nog meer bedden en matrassen.

De groep werd in tweeën gedeeld. Gaaije ging

onder begeleiding van de twee sterke jongens

Robert en Arjan naar een school in Mlynne, waar

de sociale dienst een opslag had geregeld voor

deze goederen. Daar aangekomen had Dorota de hulp

ingeroepen van de gezinnen die wij met ons

allen ondersteunen en wat jonge jeugd uit

Limanowa.


Met een mannetje of 20 werd ijverig gewerkt en was de vrachtwagen in recordtempo leeg. Blijkt maar

weer dat lossen makkelijker gaat dan laden. Wat overbleef waren 6 ziekenhuisbedden en de mooie

violen die we voor de sociale dienst hadden meegekregen van kwekerij Onderdijk in Dalfsen. Deze mensen

werken ook hard om van alles voor elkaar te krijgen voor de gezinnen, dus zij

verdienen ook wel eens watIn de tijd dat de vrachtwagen werd leeg gehaald gingen,

Klaas, Albert, Cor, Miranda en Ria samen met twee dames van de dienst op bezoek bij de gezinnen. Deze kregen de spullen die ze zo graag wilden en nodig hebben om gelukkiger te kunnen leven. Het is geweldig om deze mensen op deze manier te

kunnen helpen. Helaas was er niet veel tijd om met de gezinnen te praten, om te kijken hoe het nu echt met hun ging en daar een duidelijk beeld van te krijgen. Nadat de bus

en de vrachtwagen weer waren terug gekeerd in het centrum van Limanowa trokken we dit prachtige, authentieke stadje in om wat spulletjes in te slaan. Wat lekkernijen voor

het thuisfront, nog een paar spulletjes voor de gezinnen en wat snuisterijen voor ons zelf. Rond een uurtje of 18:00 uur waren we weer terug in het huisje. Hier fristen

we ons een beetje op om weer op een culinaire rooftocht te gaan, dit keer bij Dom

Kultury. Na weer een smakelijke maaltijd te hebben genuttigd werd de weg naar huis ingezet. Het zware

werken van de dag eiste al vroeg zijn tol, waardoor iedereen snel zijn bedje in wou duiken.


Donderdag 25 oktober

De dag begon weer hetzelfde als gister, de wekkers rinkelden, de

douche stroomde en het brood werd gesmeerd. Vandaag staat weer een drukke dag op de planning. We hadden in Limanowa

afgesproken met twee dames van de sociale dienst. Deze gingen

ons begeleiden bij het bezoeken van de gezinnen. Iedereenging weer met het bijhorende enthousiasme aan het werk. Klaas in de

bus met de twee dames van de sociale dienst en de rest van de

groep in de Zafira er achteraan. We reden van berg naar berg, bergje op en bergje af. Over zandpaden, grindpaden en asfaltwegen.

Wat is het dan indrukwekkend hoe mensen soms

leven. Dit doet je weer beseffen hoe goed wij het dan maar weer hebben in Nederland! Je ziet gezinnen die keurig in een stenen

huisje wonen en hier in twee kamers met zijn zessen of meer moeten delen, waar elke zloty 5x omgedraaid moet worden om rond te

komen. Of een moeder die met twee gehandicapte

zonen in een klein, tochtig, houten huisje woont. Gelukkig zijn er mensen in Nederland die deze mensen

helpen om een beter en gelukkiger leven te geven.


Nadat het grootste gedeelte van de pakketten en meubels

waren rondgebracht ging Albert met de twee

vrouwen van de sociale dienst solo verder om de klus af te maken. De rest van de groep pakte de

vrachtwagen en de Zafira om de ziekenhuisbedden af te

leveren bij de school waar we gister ook waren. Met de aanwezige spierballen in combinatie met een dosis gezond verstand kregen we de ziekenhuisbedden met gemak in de

opslag. Dan nog wat goed nieuws, Robert en Miranda

hebben een gezin bezocht en gaan deze vanuit het mooie

Assen steunen. Mooi om te zien dat een gezin hopelijk

stappen kan gaan maken door deze steun.

De dag werd weer traditioneel afgesloten in een Vietnamees restaurant Mekong. Hiervoor hebben wij Dorota ook getrakteerd op wat

lekkers. Dit verdient zij toch ook wel een keer, toch?!


Vrijdag 26 oktober

De laatste dag alweer in het altijd mooie Limanowa. Vandaag niet veel in de planning.

Cor, Robert en Arjan vertrekken voor de zonsopgang richting kamp Auschwitz. Dit om de kans te grijpen om dit indrukwekkende kamp met al zijn gebeurtenissen te bezoeken.

Klaas, Albert, Gaaije, Ria en Miranda brachten nog een afscheidsbezoekje aan Dorota. Wie weet zien ze

elkaar eens weer. Nadat er nog wat boodschapjes voor onderweg waren gehaald vetrokken deze mensen

ook met een voldaan gevoel uit Limanowa. Onder de indruk van wat ze hebben gezien en voldaan door demogelijkheden die zij (en jullie als gezinondersteuners) kunnen bieden aan de gezinnen.

Gezamenlijk hebben wij als groep een afscheidsdiner genomen bij een grillrestaurantje langs de snelweg,

dichtbij de grens van Polen naar Duitsland. Daar zijn onze wegen voorlopig gescheiden.

Gaaije en Ria hebben de langste tocht nog voor de boeg, deze komen morgen terug in het hoge noorden. Klaas en Albert rijden ondertussen knabbelend aan de droge worsten na huis, zij komen denk ik rond een uurtje of 6 aan. Gelukkig zit ik in de Zafira die in volle vaart naar Assen rijd. Volgens de TomTom

arriveer ik daar rond een uurtje of half 4, waarna ik tevreden mijn bed in duik...


Namens de groep wil ik de gezinnen in Nederland bedanken voor jullie inzet en tijd om de gezinnen in

Limanowa te helpen. Ga zo door mensen, ze kunnen het gebruiken!

Verder wil ik de organisatie bedanken voor de tijd en inzet die ze stoppen om deze transporten mogelijk te maken. Dus ook de mensen in het verre Polen die er tijd en energie in stoppen.

Als laatst de mensen die deze week de tijd vrij hadden genomen om de spullen af te leveren en de

gezinnen in Limanowa blij mochten maken!


Met vriendelijke groeten,

Uw razende reporter