Transport verslag november 2011

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

2e transport najaar 2011

Maandagmorgen schrok ik om 04.50 wakker en ontdekte ik dat ik er om 04.00 uur uit had gemoeten.

Ik had net mijn trui aan,toen ik een langzaam rijdende diesel in de straat hoorde en ja hoor: pa Koekoek reed voor. Ik trok snel de rest van mijn kleren aan en deed de voordeur open. Goedemorgen pa. Ik heb me verslapen. Rond 5.15 uur zijn we vertrokken voor een extra transport heen en terug naar Polen in 3 dagen. Onze opslag in Hoogeveen moest deels leeggemaakt worden om ruimte te maken voor Het Klooster van Sinterklaas. En aangezien ons magazijn bomvol stond hadden we als stichting besloten om nog voor het invallen van de winter een bus met aanhanger vol naar Polen te brengen. Tijdens het vorige najaarstransport in oktober 2011,konden we geen extra (winter-)kleding meenemen. En die kunnen ze daar juist zo goed gebruiken. Deze kleding wordt n.l. niet verdeeld onder “onze gezinnen” daar,maar onder andere gezinnen die ook onder de sociale dienst daar vallen. We hebben ruim 100 dozen kleding, 44 eetkamerstoelen, 4 tafels, zakken beddengoed en kussens, 8 kinderwagens, autostoel, maxi-cosi, koelkast, kinderledikant met matras en nog wat dozen voor de sociale dienst met o.a. incontinentiemateriaal en andere medische spullen meegenomen. 28 van de eetkamerstoelen die we bij ons hebben zijn verzegd aan onze gezinnen. Dit naar aanleiding van de afgelegde bezoeken van het oktobertransport.

Onderweg in Duitsland is het nevelig en wat spatjes regen. Vanaf 10.30 uur klaart het op en schijnt de zon. Oh,oh,Klaas is z’n zonnebril vergeten. Erg lastig met de laagstaande zon. We hebben dit mooie weer tot het donker werd in Polen gehouden. Nabij Krakau was het op sommige plekken erg mistig. Maar de bus rijdt en stuurt goed en de aanhanger van Schröer attractieverhuur uit Hardenberg volgt gewillig. Om 22.15 uur arriveren Albert en Klaas bij Pod Ostra in Stara Wies. Met recht een sneltransport. Vervolgens het thuisfront (Henk Kruizinga ) gebeld. Hij vroeg welk vliegtuig wij genomen hadden. Ons antwoord: die witte natuurlijk! De sleutel lag op de afgesproken plek en in het huis stonden de verwarming en de radio aan. We hadden onderweg n.l. contact gehad met Dorota. Zij vertelde dat het huis geregeld was. We hebben de Here gedankt voor de voorspoedige reis en hebben een bed opgezocht. Daarvoor hoefden we niet ver te zoeken,want die staan in de woonkamer.

Dinsdagmorgen hebben we om 10.15 uur een afspraak staan bij Dorota. In het bekende roze gebouw van de gemeente. We beginnen de dag met lezen en danken en gaan op tijd weg. We willen nog even over de markt tegenover de sociale dienst gaan,omdat we constateerden dat enkele luchtbanden van de kinderwagens wel wat lucht konden gebruiken. En hebben daar een pomp gekocht. Rond tienen kloppen we aan bij Dorota. Ze schrok niet van ons,omdat ik gisteren al gemeld had dat wij tweeën eraan zaten te komen. Dorota vertelde ons dat ze nog niet eerder had meegemaakt,dat het in november zulk mooi weer was. Ik heb daar een zak Engelse drop achtergelaten voor Dorota en haar medewerkers. Dorota vraagt ons om met de bus en aanhanger naar een vlakbij gelegen school te gaan om daar te lossen. En dat doen we dan maar. Met de hulp van een aantal van Dorota’s werkers zijn de dozen met kleding en de kinderwagens snel gelost. Een 2e groep medewerkers kwam juist aanzetten toen het werk gedaan was. Wat een timing. Vervolgend werd er een route gepland,waarin wij de stoelen en tafels weg gaan brengen. Maar daarvoor kunnen wij de aanhanger niet meenemen. Dus wij naar het busstation om op volgorde te gaan laden. Een heel gepak, omdat je met allerlei verschillende maten stoelen te maken hebt. Zijn we bijna klaar: komt er de man van gezin 546 vragen om zijn 9 stoelen. Dus die er maar weer tussenuit gevist en meegegeven. Tijdens het laden kwamen er enkele belangstellenden voorbij, die de massief eiken stoelen wel wilden kopen. Helaas voor hen ging dat niet door,maar het geeft wel aan dat wij goede en mooie stoelen bij ons hadden. Vervolgens hebben wij Agnieszka opgepikt bij de sociale dienst en hebben toen de eerste tafel met 9 stoelen afgeleverd bij een gezin (niet van de 49). Zij waren enorm blij met deze set. Daarna zijn we naar gezin 519 geweest. Daar hebben we 8 stoelen en enkele pakken incontinentiemateriaal(maat large en maxi) afgeleverd plus een grote knuffel voor de gehandicapte dochter van dit gezin. Dit gezin was enorm blij met de stoelen met stevige poten,omdat deze dochter, als ze op een stoel gaat zitten,niets anders doet dan heen en weer bewegen en dat heeft al meerdere kapotte stoelen opgeleverd. Zij zagen dit als een mooi kerstcadeau. Toen zijn we teruggereden naar de sociale dienst om Agnieszka in te ruilen voor Donuta. Met haar gingen we naar het “gele”gebied. Eerst hebben we gezin 572 bezocht om daar een koelkast,salon- en eetkamertafel te bezorgen. De stoelen hebben ze al in oktober gekregen. Dit gezin moest het al enkele maanden zonder koelkast stellen!! Onderweg hebben we bij gezin 525 nog een bats (schep) afgegeven. Daarna stond gezin 535 op het progamma : voor hen hebben wij een tafel,5 stoelen,autostoel,maxi-cosi en enkele dozen met spullen bij ons. Maar net voordat wij het pad opdraaiden naar dit gezin,reed er een vrachtwagen die boomstammen kwam laden,het pad naar dit huis op en stopte halverwege. Toen konden wij er niet meer langs. En dus hebben we alles in het gras naast het pad daar achtergelaten.(toen wij na het transport thuiskwamen,had het Nederlandse gezin dezelfde dag de hartelijke dank al binnen!) Voor Albert was het mooi om te zien waar deze eetkamertafel en –stoelen terechtkwamen. Hij had ze van zijn zus gekregen. Altijd goed om te laten zien waar de spullen die wij hier gratis krijgen,uiteindelijk terechtkomen. In de bus stonden toen nog 6 stoelen voor gezin 527. Die hebben we achtergelaten bij de sociale dienst,omdat dit gezin deze zelf zou ophalen. In het kantoor van Dorota hebben wij haar en haar man Jacek een cadeau gegeven. Dit waren 2 fotocollages met foto’s van hen toen ze in Nederland waren en in Hoogeveen bij Albert en Marry Koekoek hebben geslapen. De collages waren verzorgd door Goos en Joke. Dorota en Jacek waren aangenaam verrast met deze foto’s van hen in Nederland (orchideeënhoeve,molen in Hoogeveen etc.) Bleek dat Dorota op deze dag (8 november) ook nog jarig was. Jacek gaf ons ook nog enkele folders mee. Hierin stond ook een kort stukje met een foto van het oktobertransport. Ze bedanken ons voor het (rond)brengen van de meubels en zijn ook verrast over de kwaliteit van de stoelen en tafels. Deze zijn in Polen erg duur (als je dan nagaat dat deze donker eiken stoelen en tafels hier in Nederland bijna worden weggegooid (!!). Zij hebben ons uitgenodigd om samen met hen te eten bij Mekong (Vietnamees restaurant) in Limanowa. En daar zeggen wij geen nee tegen. We hebben lekker gegeten en diverse onderwerpen passeren de revue. Ook de politieke situatie daar en in Europa. Zij maken zich grote zorgen over discussie over kerk en staat. In Polen is een partij (Palikot) actief die zich afzet tegen de kerk en daarom ook voorstander is van het weren en verwijderen van allerlei religieuze voorwerpen in (overheids-)gebouwen. Na het eten nemen wij als gewoonlijk afscheid. Ze vragen ons wat wij morgen (woensdag) gaan doen. “We gaan morgen terug naar Holland”,zeggen we. Of het niet mogelijk is dat wij morgenochtend nog even willen langskomen op haar kantoor? Natuurlijk,doen we. Daarna gaan we ieder een andere kant op,zij naar huis,wij naar de camping.

 

Woensdagmorgen rond 8.00 uur zijn we weer bij de sociale dienst. Koffie en broodjes staan voor ons klaar. Ook krijgt Albert een gesneden houtsculptuur en een doos bonbons voor moeder de vrouw overhandigd van Dorota en Jacek,omdat ze destijds bij hun mochten overnachten. Klaas kreeg een klok van Limanowa. Rond 8.45 uur zijn we vertrokken uit Limanowa . Om 12.00 uur hebben we onze warme maaltijd genuttigd in een nieuw wegrestaurantje in Polen voor € 5,-p.p. Omdat we met 1 combinatie rijden,duren de tussenstops niet zo lang. Het weer is weer mooi (14-18 graden) en zonnig tot zo’n 80km van de Poolse grens. Toen begon het wat mistig te worden. Tot aan huis wat het mistig,maar wel met goed zicht. We konden goed opschieten en om 00.30 uur ben ik thuis afgeleverd. Albert heeft de combinatie bij Henk geparkeerd en is toen ook huiswaarts gekeerd. De terugreis was 1 uur korter dan de heenreis.

We mogen terug zien op een geslaagde reis. We zijn veilig bewaard door onze Hemelse vader. Dank aan Hem die dit mogelijk maakt. Om zo ook voor onze verre naasten wat te kunnen betekenen. In dat licht wil ik nog graag noemen dat wat mij betreft we meer zulke meubels (tafels en stoelen)gaan brengen naar Polen. Daar maak je de mensen net zo blij mee als met een stel kleren. Immers,wij zitten toch ook graag op een goede stoel aan een goede tafel? Dus als u in familie-/vrienden-/kennissenkring iets dergelijks aangeboden wordt: laat het ons weten. Je kunt daar iemand heel blij mee maken.

 

Groeten,namens de piloten

 

Albert en Klaas Koekoek.