Transport verslag mei 2014

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Verslag van het transport naar Limanowa in mei 2014

 

Deze keer is de zgn. sponsorgroep op hun verzoek als transportgroep naar Limanowa gegaan. In dit geval betekende dit een financieel voordeel voor de stichting. Omdat de sponsorgroep per persoon een bedrag moet betalen, waarvan dan de brandstof betaald wordt.

Het transport bestaat deze keer uit een vrachtwagen, 2 busjes met een grote aanhanger en luxe auto’s. In totaal 15 personen.

We zijn om twintig over vijf in de morgen vertrokken vanaf huize Kruizinga in Hoogeveen. Op vrijdag 23 mei.

We hadden onderweg veel vertraging door files en met zo’n grote groep duren de pi(t)s stops langer. Maar we zijn zonder pech of iets dergelijks veilig aangekomen op de camping “pod Ostra” in Stara Wies in de gemeente Limanowa. Maar het was ondertussen wel half drie. In de nacht dus.

Na een redelijke nachtrust waren we rond negen uur wakker. Eerst brood gehaald en koffie gezet. Omdat de zon al lekker warm was, hebben we buiten ontbeten. We zijn om twee uur naar de plaats Limanowa gereden om de “nieuwe” mensen het centrum te laten zien. Alleen niet aangedacht dat de winkels in het centrum zaterdagmiddag gesloten zijn. Toen zijn we naar de supermarkt gereden om boodschappen te doen voor zondag. De grote supermarkten zijn wel open. ‘s avonds hebben we gegeten bij de “Mekong”.

 

Zondagmorgen ontbijt op de BBQ plaats. Om elf uur koffie met gebak. Het gebak hadden we te danken aan Rien en Ietsje, omdat het vandaag 42 jaar geleden is dat ze getrouwd zijn. Daarna wat tafeltennissen en jeu de boules spelen. Voor wie hier bekend zijn, die begrijpt wel dat jeu de boules hier moeilijker is dan in het vlakke Nederland. Er is geen baan voor deze sport, dus soms rolt de bal tientallen meters te ver. Om één uur zijn zeven personen de klim naar het grote kruis begonnen. Heel steil, dus een goede conditie is belangrijk. De anderen bleven op de camping, lekker luieren, lezen, enz.

Om half zes hebben we buiten een kerkdienst gehouden. Gerrit Bouius heeft een preek gelezen. Na gedankt te hebben, zongen we samen nog een aantal liederen onder begeleiding van Anne op de gitaar. Om zeven uur de BBQ aangestoken. Via een laptop hadden we er fijne muziek bij. Een fijne zondag met veel zon en onweer in de verte en daar bleef het ook.

 

Maandag. We hadden een afspraak gepland met Dorota om half twaalf. Alleen Henk en Goos namens de werkgroep en Rien Westerveen die met het laatste transport is mee geweest. De gezinnen zijn gebeld door de sociale dienst en om één uur zijn we begonnen met het uitladen van de goederen. Alles werd op nummer volgorde gezet. Om twee uur mochten de gezinnen komen om hun spullen op te halen. De eersten zijn er al om half twee, maar ze wachten geduldig totdat de dames van de sociale dienst er zijn. De gezinnen moeten tekenen voor ontvangst van de goederen. Het is bijzonder om te zien, dat wanneer het gezin hun eigen nummer heeft gevonden, dat dit dan door hen “bewaakt” wordt. We hadden een aantal nieuwe schoppen bij ons. Dit was een succes. Er werd nog net niet om gevochten. Dus de volgende keer maar weer schoppen meenemen. Wie van jullie kan ons helpen aan goeie (goedkope) schoppen?

Ik heb het steeds over goederen en niet over adoptiepakketten. Dat komt omdat naast deze pakketten ook talloze andere spullen meegaan. Zoals : bedden, matrassen, koelkasten, centrifuges, fietsen enz.

 

Dinsdag gezinnendag. Vandaag bezoeken we een aantal gezinnen. We hebben om tien uur afgesproken op het kantoor van Dorota. Onze groep werd in twee groepen verdeelt. Iedere groep kreeg twee dames van de sociale dienst mee. De opdracht was bij de gezinnen informeren naar hun situatie en foto’s maken voor de gezinnen in Nederland.

(Zie verderop)

 

Woensdag hebben een uitstapje gemaakt naar Homole. Hier hebben we een wandeling gemaakt door de bergen. Vier van de dames vonden dit te zwaar, die hebben zich vermaakt in de buurt van de parkeerplaats en op een terrasje. De tocht gaat er behoorlijk steil omhoog. Gelukkig hebben ze op de moeilijkste plekken metalen trappen aangelegd. Dat was een aantal jaren geleden nog niet zo. Het was druk op deze route. Er waren veel schoolkinderen die met bussen zijn gekomen. Je kunt kiezen, naar boven en via de zelfde weg weer terug of doorgaan via de ski piste. De schoolkinderen kozen voor dezelfde weg terug. Dit betekende opstoppingen bij de steile trappen. Het voordeel voor ons was, dat we dan even konden uitrusten. Boven aan is een drinkbak voor de dieren. Hier stroomt continue water in, rechtstreeks uit de bergen. Lekker koel helder water. Hier konden we onze waterflessen vullen.

Hierna zijn we doorgelopen naar de skipiste. Hier staat ook een restaurant waar we wat gedronken hebben. Ondertussen kwam de schaapherder met zijn schapen weer “thuis”. Een mooi gezicht, een lange sliert die allemaal een plekje zochten onder de bomen in de schaduw.

We zijn weer naar beneden gewandeld. Voor zover je het wandelen kunt noemen. De “weg” is ook waar het water naar beneden stroomt in de lente, wanneer de sneeuw smelt en na hevige regenval. Het zijn allemaal losse keien waarover je de weg moet zoeken. Toen we als groep weer compleet waren, zijn we terug gegaan naar de camping in Stara Wies. We hadden om half acht afgesproken met Dorota en Jacenty en 2 dames van de soc. Dienst. Ewa (onder directeur) en Marta. We verzamelden ons in het restaurant Matras. Hier maakten we weer wat bijzonders/onverwachts mee. Wat was het geval? Geert Westerhof, onze tenor en Anne van Dijk, onze gitarist, hadden een aantal liederen voorbereid. Dorota, maar eigenlijk alle Poolse mensen, houden van muziek en zingen. Ondertussen kwam er ook een grote groep Oostenrijkse mensen binnen en die genoten ook van de muziek. Wat was nou het onverwachte? In Polen is het op bruiloften heel normaal (Goos en Joke hebben dat meegemaakt) dat de muziek tijdens het feest zelf geld ophaalt. In dat geval door iedereen persoonlijk toe te zingen. Ze hebben dan een mandje bij zich waar dan van iedereen wordt verwacht om hier geld in te doen. En dat gebeurde nu dus ook. Jacenty pakte een broodmandje en deze ging rond. Tot twee keer toe zelfs. Dit geld was voor de zangers. Verderop kun je lezen welke weg dit geld is gegaan.

Weer terug op de camping hielden we onze gebruikelijke dagsluiting. Bijbel lezen, danken en enkele Christelijke liederen zingen.

 

Donderdag.

Ook deze dag zijn er weer een aantal gezinnen bezocht. Het was een regenachtige dag, maar het is ons toch gelukt om het gezin van Ineke Noorman, dat het allerhoogst in de bergen woont, te bezoeken.

 

Vrijdag.

Vandaag doen we rustig aan, want morgen volgt de lange tocht naar huis. We zijn nog even naar de markt geweest. En met z’n allen naar de BBQ man. Sape heeft maar liefst 3 BBQ’s gekocht. De BBQ man heel blij, denk ik!.

Om drie uur waren we weer op de camping. Rien en Ietsje zijn met Sape en Afke, Gerrit en Binnie nog even naar Jan “kunst” geweest. Deze man is de tolk voor het gezin van Rien en Ietsje. Hij spreekt goed Duits. In werkelijkheid heet deze man Jan. We noemen hem “kunst” omdat hij ook als kunstenaar zijn geld verdiend. Hij bouwt en restaureert beelden in kerken, die veelal van hout gemaakt zijn. Een interessant persoon.

Die avond hebben we weer gegeten bij Matras. Omdat zo ongeveer iedereen die een bruiloft geeft dit op zaterdag doet, waren ze ook in dit restaurant al weer met de voorbereidingen voor zaterdag bezig. Na het eten vroeg de ober of we de zaal wilden zien. Echt een bruilofts zaal. De muziek was al aan het inspelen. Één van de muzikanten vroeg ons om te gaan dansen en dat hebben we dan maar gedaan. Gezellig!. Een mooie afsluiting van deze week.

 

Zaterdag.

Om vier uur in de morgen zijn we weer vertrokken richting Hoogeveen. Behalve Goos en Joke die bleven nog een week langer.

 

Na een probleemloze reis was de groep om half acht in de avond weer in Hoogeveen.

 

GOD dank!

Het verhaal van het geld dat met zingen is opgehaald.

 

We bezochten een nieuw gezin. (580) Dit gezin bestaat uit 10 personen. Vader en moeder met 8 kinderen. 7 jongens en 1 meisje. Waaronder een tweeling. De moeder is 28 jaar oud. De vader heeft werk in Krakow. Hij gaat iedere morgen om 6 uur van huis en is ‘s avonds om 8 uur weer thuis. De meeste tijd is een soc. werkster van de soc. dienst bij dit gezin om de moeder te helpen. Toen wij binnen kwamen met de vele spullen voor haar, begon de moeder te huilen. Dat was een heel ontroerend moment. Iedereen van de groep dacht het zelfde: mensen die het moeilijk hebben even gelukkig maken, daar doen we het voor! Dit huis werd door het gezin gehuurd. Per maand Zlt: 250,00

 

Vrijdagavond zei Geert “wat moet ik nu met dat geld doen ? ik geef dit geld aan de stichting” Iemand zei: “heeft gezin 580 een centrifuge? “ Niemand wist dat, als we slim waren geweest hadden we even op de lijst gekeken en dan hadden we gezien dat dit gezin met dit transport een centrifuge gekregen had. Niemand kon zich dit herinneren. Waarschijnlijk door de emoties toen we in dat gezin waren. Iemand zei: “ als Goos en Joke daar nu volgende week eens naar informeren en koop dan een centrifuge voor ze en als ze die dan wel hebben, dan kopen jullie voor dat geld maar pampers en zeeppoeder”

 

Het gezin heeft via Dorota voor € 75,00 aan pampers en zeeppoeder gekregen. Wat kunnen onverwachte dingen toch onverwachts mooi eindigen!

 

 

Goos Leijssenaar