Transport verslag mei 2013

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar?   Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin?  Jacobus 2


Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)


Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen




Contact adres:


Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel :  06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl



Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)



Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Reisverslag voorjaar 2013

Op 6 mei ’13 stond in onze agenda gepland “transport naar Polen” en met tassen vol benodigdheden stonden wij als transportgroep die maandag 6 mei paraat. Wie zijn wij? Gerrit ------ hij was de reisleider van de groep (volgens hem met lange ij) met de nodige polenervaring,  Gersom ------ de jongste van de groep, 1 keer eerder mee geweest en de charmeur van de groep (zie de rest van het verslag) , Bert Datema ,polenveteraan, blik op oneindig,  voet op het gas en gaan met die hap (heeft heimwee naar de beginjaren toen alles nog ruig en onvoorspelbaar was) en Roelof van den Berg voor hem was het de eerste keer (alle begin is moeilijk want hij was getroffen door buikgriep en heeft de eerste dagen in een soort van waas meegemaakt).

Die maandag 4 mei om 5.00 uur in de nacht, stonden de aanhangers en beide bussen volgeladen in Hoogeveen. De bussen een Ford Transit en een VW Crafter (dit bent pas fijne buss,n volgens Bert) gestart en de aanhangers erachter, maar toen bleek dat er op de VW een 13 polige stekkerdoos zat en op de aanhanger een 7 polige stekker . Dus geen licht!! In Hoogeveen op zoek naar een tankstation, maar Hoogeveners houden van uitslapen dus alles was dicht. Toch maar gaan rijden en in Klazienaveen een tankstation gevonden met een verloopstekker, dus probleem (op het remlicht na) opgelost.

Duitsland in, en de autobaan op, en na een probleemloze reis met wat tank en sanitaire stops (speciaal voor Roelof) kwamen we bij de Poolse grens. Even bij de grens gepauzeerd en daarna verder, helaas werden we vrij snel door de Poolse rijksverkeersinspectie van de weg geplukt en werd ons uitgelegd dat we een soort van tolkastje moesten hebben en tol moesten betalen voor bedrijfsauto’s  zwaarder dan zoveel kilo. Na wat gezoek en gezeur werden we afgeleverd bij een kantoor van: Via Toll waar een (best wel leuke) Poolse vrouw haar computerspelletjes moest afbreken om ons te helpen. Dat kwam haar humeur niet ten goede ,maar door de vriendelijke glimlach van Gersom ontdooide ze spoedig, en na het invullen van talloze formulieren en het achterlaten van de nodige Zloty,s konden we eindelijk verder. Door alle tijdverlies arriveerden we laat ca 1.00 uur in Limanowa. Hartelijk ontvangen door de al aanwezige sponsorgroep en samen hebben we gedankt voor de behouden reis.

De volgende morgen om 9 uur ontbeten en daarna naar Limonowa gegaan voor een ontmoeting met Dorota het hoofd van de sociale dienst. Hartelijk ontvangen met koffie en van alles erop en eraan. Daarna overleg over de gezinnen en het te volgen programma van de week. Heel bijzonder was dat Gert, een aanzienlijk bedrag mocht overhandigen voor menswaardige huisvestiging van een van de gezinnen .s, Middags zijn we om 13.00 uur naar het plaatselijke marktterrein  gegaan om de bussen en aanhangers uit te pakken, er waren al wat mensen van de gezinnen, die  we sponseren  aanwezig om hun pakketten af te halen. Tegen 14.00 uur waren de medewerkers van de sociale dienst ook aanwezig en kon alles uitgedeeld worden. Als je zoiets de eerste keer (Roelof) meemaakt is het best wel indrukwekkend. Die avond zijn we met de transportgroep en sponsorgroep en Dorota en haar man ergens een hapje gaan eten en dat was goed voor elkaar, ook de traditionele en ambachtelijk gebrouwen  streekspecialiteiten waren van grote klasse.

Woensdagmorgen zijn we in twee groepen samen met medewerksters van de sociale dienst op pad gegaan om 12 gezinnen te bezoeken. De bedoeling hier erachter is, om informatie te kunnen geven aan de sponsoren in Nederland en je kunt een indruk opdoen van de woon en leefsituatie. Om de twee jaar wordt zo een gezin bezocht zodat je ook kunt zien of er vooruitgang in de zaak zit. Mij (Roelof) is vooral opgevallen het verschil in huisvesting van netjes tot totaal op en uitgewoond ,          (Bert vertelde mij dat er al veel vooruitgang is geboekt in vergelijking met begin jaren 90) ook zie je vaak inwonende gehandicapte kinderen en veel hele jonge moeders met baby’s. Meerdere generaties wonen in 1 huis en werk is er voor deze mensen nauwelijks. Vooral in de winter is dat problematisch. Drankmisbruik  komt ook regelmatig voor. De mensen zijn wel erg blij met de hulp die geboden wordt en we hebben ook samen hartelijk kunnen lachen. Na afloop hebben we op het kantoor nog even nagepraat. Die avond naar de plaatselijke chinees geweest en op de camping onder leiding van Anne met zijn gitaar gezamenlijk gezellig gezongen van Opwekking tot Hollandse hits.

Donderdagmorgen zijn we in groepjes op pad gegaan eventueel naar je eigen gezin .Wij van de logistiek gingen met ons vieren naar het gezin van Gerrit om nog wat te brengen. We reden in een grote zwarte Chrysler van Henk, maar natuurlijk de weg kwijt en de TomTom brengt daar ook geen redding ,er stapte een meisje van een jaar of achttien uit een bus en Gersom zat voorin met een grote zonnebril op, en die zou haar wel even om informatie vragen. Hij stapt uit en sprak haar aan in zijn beste Engels, maar het meisje maakte dat ze wegkwam dus dat was geen succes. Uiteindelijk kwamen we bij een ander ons bekend gezin voor de deur langs, en daar is iemand met ons mee geweest om de weg te wijzen.

Die avond hadden we een afsluitende BBQ goed verzorgd door Gert (Catering International bv) en na de dagsluiting zijn we op tijd naar bed gegaan. Vrijdagmorgen vroeg uit de veren en om 5.30 uur reden we, uitgezwaaid door de achterblijvers weer richting Nederland. Na een voorspoedige reis arriveerden we voor middernacht weer in Hoogeveen.

Ook namens Gerrit, Gersom en Bert onze hartelijke groet. Roelof.