Transport verslag mei 2013 speciaal

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar?   Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin?  Jacobus 2


Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)


Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen




Contact adres:


Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel :  06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl



Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)



Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Verslag Polenreis 16- 20 september 2013.

Deelnemers: Martin,  Ronald, Siebrand, René, Erik, Gerard en Gert.

Met een groep enthousiaste mannen zijn we een midweek in Limanowa Polen geweest.

 

Limanowa Een gebied in Polen, 80 km ten zuidoosten van Krakau, ligt in de uitlopers van de Hoge Tatra. Prachtig natuurschoon, ongelooflijk mooie vergezichten, vriendelijke gastvrije mensen en volop in ontwikkeling. Het lijkt wel een verhaal uit een reisgids. Bovenstaande klopt ook met de werkelijkheid. In 20 jaar tijd veranderd van een communistisch land in een kapitalistisch land dat graag mee wil doen met onze Europese Unie. Maar helaas, de werkelijkheid heeft altijd meerdere gezichten. Deze mensen hebben altijd moeten vechten voor hun bestaan, een lapje grond om de groenten op te verbouwen, een koe en een paar kippen en een baan van overheidswege. En nu? Velen gaan mee in de ontwikkeling, maar ook velen kunnen dit niet. Werkloosheid, je kind krijgt kanker, je wordt arbeidsongeschikt, en dan blijkt dat het niet zo goed geregeld is als in Nederland.

Stichting Limanowa wil de armste mensen uit de regio helpen om uit hun armoedige bestaan te komen. 600 gezinnen worden door de sociale dienst geholpen waarvan er 50 gezinnen extra ondersteund worden door Nederlandse gezinnen. Dit kan door kleding te sturen, schoolgeld betalen, voedsel geven of in Nederland 2e hands spullen te verzamelen waar zij nog jaren plezier van kunnen hebben.

4 jaar geleden zijn we begonnen om het allerarmste gezin uit de regio te helpen aan een nieuw huis. Het oude huis stond op instorten. Het gezin bestaat uit moeder en 2 gehandicapte kinderen. De kinderen zijn verwekt door de vader van de moeder, en na het overlijden van de vader/opa nam de buurman de taak van opa over en heeft dit gezin jarenlang geterroriseerd. De buurman leeft ook niet meer en nu kunnen ze beginnen aan de lange weg omhoog.

Het nieuwe huis nadert zijn voltooiing maar moest nog wel voorzien worden van interieur. Veel mensen uit Nederland hebben een deel van hun huisraad afgestaan aan dit Pools gezin. Onvoorstelbaar wat er in 3 maanden ingezameld is, complete keuken, kwaliteit bank, kledingkasten, bedden, nieuwe stofzuiger, nieuwe stereotoren, vloerbedekking voor het hele huis, lampen, gordijnen, borden, bestek, pannen, etc. etc. teveel om op te noemen.

We zijn met een hele grote bus en een hele grote aanhangwagen en een personenauto met een  grote aanhangwagen op maandagmorgen 5.00 uur richting Polen gegaan. Hier kwamen we ’s avonds om 22.30 uur aan. De volgende morgen na een goed ontbijt zijn we naar de sociale dienst gegaan en plannen voor deze dag gemaakt. We hebben 3 gezinnen bezocht. Natuurlijk hebben we eerst gekeken bij het oude huis van “ons”gezin. Diep onder de indruk waren de mannen van de ellende waarin deze mensen moeten leven. Waar is de kraan? Waar moeten ze slapen? De wc (hokje) was te schokkend voor sommige mannen om te bekijken. De verzakking van het huis is nog verder toegenomen en het is gewoon een kwestie van tijd dat er geen huis meer staat.

Maar wat een paleisje staat er iets verder op. Een cultuurschok voor deze mensen. Prachtig. Hier hebben we even goed rond gekeken met trotse nieuwe bewoners als onze gidsen. Daarna gingen we naar een gezin hoog op de berg. Hier hebben we goed kunnen zien hoe zwaar het leven in Polen kan zijn. De mannen schatten de leeftijd van de kinderen veeeel te laag in meisje van 11 werd b.v. geschat op 6 jaar. Wat ondervoeding met een mens doet. Naar school lopen bergaf ½ uur, en stijl de  berg weer op  naar huis 1 uur. Wat een conditie moeten die kinderen hebben. ’s Zomers lange perioden zonder water, vaak zonder elektriciteit. Nadat we nog een gezin bezocht hebben gaan we weer naar de camping. even de ellende van ons af laten glijden. ’s Avonds hebben we gegeten met onze speciale gasten Dorota en Jacenty Musial. Dorota is onze contactpersoon in Limanowa. Even onze Engels oppoetsen en een gezellige avond is geboren.

Woensdag zijn we vroeg opgestaan want we hadden een drukke dag voor de boeg. Het nieuwe huis moest ingericht worden. Gelukkig waren we met 7 handige Harries dus we konden flink opschieten. Vloerbedekking in het hele huis, 2 kledingkasten opgebouwd, bedden in elkaar gezet, keuken mooi neergezet voor de foto en alles een plekje gegeven in het huis. Gelukkig is het woord Super ook in Polen bekent en dit woord hebben we deze dag ongeveer 1000 keer gehoord van de moeder. Spannend werd het nog wel even toen de bus vast kwam te zitten in de modder. Met elke dot gas kwam de bus niet vooruit, maar schoof opzij richting het nieuwe huis. Het scheelde niet veel of de bus was gekanteld tegen het nieuwe huis aan. Maar met vereende kracht en de nodige angst en zweet druppels is het allemaal toch weer goed gekomen. ’s Avonds werden we door de familie Musial uitgenodigd om met hen te gaan eten. De avond ervoor was schijnbaar goed bevallen.

Donderdag zijn we naar Auschwitz/Birkenau geweest. Dit ligt ongeveer 200 km op de terugweg. Schokkend om dit te bekijken. Nu krijg je een nog beter beeld van de massale vernietiging van mensen en van de mensonterende omstandigheden waarin de “gelukkigen”die niet direct vergast werden moesten leven. Diep onder de indruk hebben we dit bezoek  beleeft. Vlak bij de gaskamers en verbrandingsovens van Birkenau staat een monument met graftegels met de opschrift “Laat deze plaats eeuwig een kreet van wanhoop zijn en een waarschuwing aan de mensheid.  Hier hebben de nazi’s omstreeks anderhalf miljoen mannen vrouwen en kinderen vermoord, voornamelijk joden uit verschillende Europese landen”.

‘s avonds en ’s nachts zijn we doorgereden naar Nederland en om 08.30 uur kwamen we in Assen aan. We mogen terugkijken op een indrukwekkende, soms schokkende maar ook gezellige week, waarbij we ons gedragen wisten door onze hemelse vader. Dit kwam ook in uiting door de ochtendopeningen  en avondsluitingen en persoonlijke gesprekken die we met elkaar hadden.

Ik wil graag iedereen bedanken die meegegaan zijn op deze reis. Ook de Nederlandse gezinnen die dit project de afgelopen jaren op heel veel verschillende manieren  heeft gesteund heel hartelijk bedankt. Namens Helena, Bashra en Pjotr bedankt. Het is SUPER!!!!