Transport verslag oktober 2003

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Reisverslag Limanowa

 

Dinsdagavond 28 oktober 2003. zijn Wim Petersen (Zuidwolde), Bert Datema (Lutten), Allart Strijker en Gert Vos met 2 auto’s geladen met 190 adoptiepakketten naar Limanowa vertrokken. Na een zeer voorspoedige reis arriveerden we 23 uren later en 1250 km verder in Limanowa. We moesten alleen wat lang wachten aan de grens. Mar daar mochten we eigenlijk ook nog niet over klagen. Toen we aankwamen waaide het stevig en stond er een ijskoude snijdende wind. We kregen al hele visioenen van Poolse winters: besneeuwde hellingen en krakende vorst….

 

Maar gelukkig zat alles mee deze reis en dus ook het weer. De volgende dag was de douane ter plaatse snel klaar met ons en kon het uitladen en sorteren van de dozen beginnen. In de loop van de middag zijn we vertrokken om de pakketten te bezorgen. Bert en Wim hebben die middag 16 (!) gezinnen bezocht en 110 km gereden. Allart en Gert hebben bij 11 gezinnen de dozen afgeleverd. We besloten om de rest van de gezinnen op de vrijdag te gaan bezoeken. We hebben die dag nog 9 gezinnen bezocht. In totaal hebben we 36 van de 37 gezinnen bezocht, 1 gezin heeft de dozen zelf opgehaald. Zo veel hebben we nog nooit in oktober kunnen bezoeken. We hebben van zoveel mogelijk gezinnen een foto gemaakt en ook vragen over de situatie gesteld. We zullen voor de adoptiegezinnen nog een uitgebreider verslag maken, met de foto’s daarin verwerkt.

 

We hebben zelf met eigen ogen weer kunnen zien hoe de situatie in Polen is. We hebben er ook uitgebreid met de directrice van de Sociale Dienst over gesproken. We horen de laatste tijd vaak: is de hulp nog wel nodig? Moeten we nog daar nog wel heen als Polen straks EU-lid is? Is hulp ergens anders niet dringender nodig?

Wij die er geweest zijn kregen te horen en ook wel te zien, dat de situatie in de gezinnen nu erger is dan 10 jaren geleden!! Daar waar het land Polen zich in rap tempo ontwikkelt, verpauperen en verarmen de armen in ongeveer hetzelfde tempo. De rijken worden rijker en de armen armer. De kloof tussen armen en rijken wordt veel breder en veel dieper!

 

Er is in Limanowa en omstreken totaal geen werk. Mensen zijn niet of slecht opgeleid. Er wordt wel ingezet op toerisme, maar het loopt nog geen storm met de toeristen. Er zijn veel vaders en oudere zoons die in West Europese landen aan het werk zijn (overigens niet in de gezinnen waar wij geweest zijn). Er is veel ziekte bij de arme gezinnen, fysiek, maar ook psychisch. Veel situaties zijn uitzichtloos. Kinderen gaan vaak ondervoed naar school en de schoolmaaltijd is het enige fatsoenlijke eten wat ze krijgen op een dag. Bij veel gezinnen woont een zieke oude oma in. Dat vindt oma natuurlijk wel fijn, maar het gezin ook want dan krijgen ze tenminste nog wat geld. Een zieke oudere krijgt nl. ‘renta’ uit Warschau, een soort ziektegelduitkering.

 

Kortom, de hulp is nu meer nodig dan ooit lijkt het wel. Maar of een Pools gezin met een paar doosjes uit Nederland de winter doorkomt? Nee, niet echt. Maar als je de dankbaarheid van de Polen ziet, dan weet je weer waarvoor je het doet. Dan zeg je toch weer: tot volgend jaar! En ben je blij dat je in ieder geval wat vreugde en plezier hebt kunnen brengen, ook al is het misschien maar van korte duur.

 

Hoe gaan we nu verder? Daar moeten we als werkgroep ons hoofd nog over buigen. Wij weten ook nog niet wat de effecten van de toetreding van Polen tot de EU zullen zijn. Maar we houden u op de hoogte.

 

We hebben in Polen ook nog gesproken met een oude bekende van ons, te weten Wiktoria Zelek, voormalig directrice van eerst de Sociale Dienst en later het ziekenhuis van Limanowa. Zij is bezig een tehuis op te zetten voor buitenschoolse opvang van jongeren zonder ouders of ouders die ernstig tekortschieten, omdat ze crimineel of verslaafd zijn, of hun kinderen mishandelen. Voor dit tehuis is geld nodig. Maar ook allerlei spullen en materialen. We gaan eerst binnen de werkgroep eens kijken of en hoe we haar eventueel kunnen helpen.

 

Zaterdag 1 november zijn we ’s morgens weer uit Limanowa vertrokken. Na opnieuw een zeer geslaagde terugreis rolden we zo rond half vijf ’s morgens het oude vertrouwde Hoogeveen weer binnen. Blij om weer terug te zijn, maar ook met de gedachte: als je ziet hoe die arme Poolse gezinnen soms moeten leven en wat die allemaal moeten missen, waar maken wij ons dan vaak zo druk over met z’n allen…

 

Met dank aan iedereen, die spullen en/of geld hebben gegeven, aan Henk en Marrie Kruizinga voor het beschikbaar stellen van hun auto en aanhanger, Advanced Deco voor het beschikbaar stellen van een bus, maar bovenal met dank aan onze Hemelse Vader voor een behouden thuiskomst!

 

Bert Datema, Wim Petersen, Allart Strijker en Gert Vos

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052