Transport verslag mei 2006

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Reisverslag Werkgroep Limanowa mei 2006

 

 

Eindelijk is het zover, Maandagmorgen 22 mei rond tien uur verzamelen we ons aan de van Galenstraat om de wagens en de aanhangers te laden. Uiteraard ontbreken de koffie en de koek niet.

Eerst wordt de bus van Decokay van Allard Strijker, waarop Klaas en Jolande Koekoek rijden geladen. De bus is best groot en er kan dus ook een hoop in. Alle slaapzakken gaan bovenop de dozen en de deur kan dicht. Dan is het de beurt aan de bus met aanhanger van Simon en Gaaije Broeksema. Ook die wordt vlot vol geladen. Als laatste gaat het restant wat er dan nog staat in de aanhanger die Jan Henk en Jeanne Kruizinga achter de Citroen gekoppeld hebben. Alles past erin. Zo kunnen de stoelen in de auto blijven staan en heeft Yke Hoeksema die ook meegaat een royale plek voor onderweg en kunnen we in Polen als we samen weg gaan met elkaar in een auto.

Om twaalf uur is alles geladen. Simon en Gaaije gaan nog weer terug naar Assen, maar laten de aanhanger in Hoogeveen staan, voor het kantoor van Hendriksen & Kruizinga aan de Jos van Aalderenlaan.

Klaas en Jan Henk spreken af om rond een uur of twee bij Bert Hoeksema te komen om de

27 MC bakkies te instaleren.

Dan is het wachten op de avond. Ieder gaat eerst nog z’n eigen weg: de laatste boodschappen doen, of een laatst bezoekje afleggen.

Rond een uur of kwart voor acht verzamelen we weer, aan de Jos van Aalderenlaan. Er zijn een groot aantal uitzwaaiers aanwezig. We komen nog even bij elkaar in een van de kamers en bidden met elkaar of deze reis goed mag verlopen. Daarna is het afscheid nemen geblazen.

 

Om kwart over acht vertrekken we vol goede moed. Maar het zal een rit worden met obstakels. De eerste komen we al tegen als we de A 28 op willen draaien: het blijkt dat de afslag naar de A 37 is afgesloten, en we worden omgeleid. “Volg 1” lezen we bij de afslag, maar de volgende aanwijzing hebben we nergens meer gezien. Daarom bij de afslag Ommen maar richting Hardenberg gereden. Het was rond een uur of half tien voordat we bij Emmen waren. Nog maar 27 kilometer van Hoogeveen en al ruim een uur verder.

Daarna ging het van een leien dakje, totdat…. Het begon te regenen. Jan Henk kreeg problemen met een ruitenwisser, maar dat kon gelukkig snel door de vakkundigheid van Simon als automonteur worden opgelost.

 

We zijn ondertussen al een mooi eind Duitsland in als het volgende obstakel zich aandient. Een aantal auto´s die ons inhalen seinen met de lichten en Gaaije en Simon geven via de 27 MC aan dat er waarschijnlijk iets aan hun wagen mankeert. Dus de eerste de beste parkeerplaats maar opgezocht, en ja hoor….. de banden van de voorste as van de tandem zijn allebei aan gort. Daar sta je dan om kwart over vier in de morgen. Ergens voorbij de Elbe, en wat moet je dan? Bert Heykoop bellen? Om deze tijd? Toch maar niet. Gaaije neemt contact op met de Alarmcentrale van de ANWB. Men belooft binnen een half uur terug te bellen om te kijken of er iets in de buurt is waar nieuwe banden gekocht en gewisseld kunnen worden.

En ze houden woord. Binnen een half uur reageert de ANWB al en heeft een adres in een nabij gelegen plaats. Dus de aanhanger afgekoppeld en rijden met die hap. Maar er moet wel gewacht worden tot de bandenhandel open is, en dan blijkt de zaak de juiste maat niet te hebben. Dus op naar een volgende, daar is het wel raak. Ondertussen heeft de rest geprobeerd wat te slapen, maar dat lukt niet voor iedereen even goed.

En om een uur of half tien zijn Simon en Gaaije weer bij de aanhanger. De beide wielen weer gemonteerd en met een vertraging van ongeveer 6 uur gaan we vol goede moed weer verder.

Totdat in de loop van de middag weer een band het begeeft. Even stoppen op de vluchtstrook om te overleggen wat we gaan doen. Gelukkig staan we vlak bij een afslag en gaan we daar op zoek om de overige twee banden maar te wisselen. Jeanne geeft aan dat er ook een rood lampje op het dashboard is gaan branden. Kan Simon daar ook mooi even naar kijken. Een paar stekkertjes los gehaald en weer vast gezet en achteraf bleek dat dat voldoende was.

Het wordt weer een uurtje wachten voor de banden gewisseld zijn en zo loopt onze vertraging nog verder op. Ondertussen wel even het thuisfront (Bert Heykoop)op de hoogte gebracht met het verzoek ook dit door te geven aan Limanowa.

Zonder verdere problemen zijn we verder gereden, om rond een uur of elf op de camping aan te komen. Na een drankje is het hoog tijd om te gaan slapen.

Het is de volgende morgen al weer vroeg dag, om negen uur hebben we een afspraak met de Sociale Dienst. Er worden meteen spijkers met koppen geslagen. De dames van de Sociale Dienst nemen contact op met de gezinnen dat men de pakketten om elf uur kan afhalen van de parkeerplaats waar we naar toe zijn gereden.

Het uitladen kan beginnen. En ja hoor…. Het begint te regenen. De dozen van hen die niet om elf uur aanwezig konden zijn beginnen nat te worden. Gelukkig zijn het er niet zoveel, dus de dozen maar in de aanhanger van Gaaije gestapeld. Om een uur of een zijn de meeste dozen opgehaald. Een aantal gezinnen hebben geen mogelijkheid om de dozen te halen, dus wordt er besloten dat de dozen maar gebracht moeten worden. De auto´s worden ingedeeld en we vertrekken. Omdat we meer gezinnen bij langs gaan dan de bedoeling was, moet het allemaal wat sneller. Maar voor het goede doel doe je dat. Veel is er nog niet veranderd het afgelopen jaar. De meeste huisjes lijken nog heel wat, maar als je binnen kijkt wordt je toch wel triest.

Maar voor een enkel gezin wordt het iets beter, omdat de man tijdelijk werk heeft.

s`Avonds gaan we op uitnodiging van de directrice van de Sociale Dienst, Dototha en de burgemeester, Wladiyslaw Pazdan Het wordt een gezellige avond, waarbij Yke geacht wordt de getapte moppen van Klaas en Gaaije in het engels te vertalen. Het levert in elk geval een hoop hilariteit op. Maar ook serieuze zaken worden besproken, onder andere hoe het Nederlandse zorgstelsel in elkaar zit, vergeleken met de Poolse .

 

Voor de volgende morgen, donderdag dus, zijn we uitgenodigd voor de koffie bij de burgemeester. Het wordt weer een gezellig samenzijn, afgesloten met een groepsfoto, en een leuk aandenken aan Limanowa..

Met elkaar gaan we naar het ziekenhuis om een kraambezoek af te leggen bij een van de gezinnen. We kregen gisteren te horen dat de moeder bevallen was. Ook interessant om te zien hoe het hier met de medische zorg is gesteld.

Een aantal van ons gaan nog een paar gezinnen bezoeken die nog de aandacht vragen. Zo kan Yke het voor elkaar krijgen dat in een van de gezinnen die zij geadopteerd heeft en waarvan de man onlangs overleden is, de keuken wordt vernieuwd. Met de directrice van de Sociale Dienst is zij meteen inkopen gaan doen.

Jan Henk, Jeanne, Simon en Gaaije gaan deze middag naar Auswitz. We zijn er nog niet eerder geweest en het laat een enorme indruk bij ons achter.

Voor we vanmorgen bij het ziekenhuis vertrokken hebben we afgesproken om s´avonds te gaan barbecuen met zowel de sponsorgroep, die vandaag aankomen, als ook met alle dames van de Sociale Dienst. Het wordt weer een gezellig samenzijn, er wordt goed gegeten, maar ook wordt er gezellig samen gezongen, onder begeleiding van Anne van Dijk op de gitaar.

 

Vrijdagmorgen, het einde van ons bezoek nadert al weer, maar we willen nog zoveel doen. We gaan met ons allen naar een steenfabriek, als je een betonmolen en een aantal mallen waarin het beton gegoten wordt al zo mag noemen. Maar het resultaat mag er zijn.

Jolande en Klaas kwamen dit fabriekje op het spoor, omdat de man van het gezin die ze hebben geadopteerd er werkt. Hij woont er ongeveer honderd meter vandaan.

Hier worden bijzondere tegels gemaakt. In de vorm van een Big Foot of in de vorm van een salamander, die dan ook nog eens weer in elkaar passen. Yke heeft voor de sponsoring van haar gezin een aantal gekocht en zal dit naar Nederland laten halen. Zelf hebben we allemaal een paar Big Foot gekocht. We besluiten de stenen aan het eind van de dag op te halen, omdat we daar nu geen ruimte voor hebben.

Tegen een uur of half twaalf staat een bezoek aan Victoria in het Bisschopshuis op het programma. We hebben het huis nog eens weer bekeken, en kwamen nog wel een paar mankementen tegen. Zo was de ketel nog steeds niet heel, de watervoorziening heeft het begeven, en ook aan het dak mankeert het een en ander, wat overigens deels wel op te lossen is. Al was het alleen maar door de rotzooi die in de dakgoten lag te verwijderen en een enkele dakpan die echt stuk is te vervangen.

Onze magen beginnen te rammelen en we besluiten als we terug in Limanowa zijn om de markt maar eens op te gaan en ook aan de thuisblijvers te denken. Zo moet er nog een geurtje, een kettinkje, en andere snuisterijen gekocht worden. Want…..morgen is het al zover.

We besluiten het vanavond niet te laat te maken en na de maaltijd te hebben verorberd, besluiten we vroeg tussen de lakens te gaan.

 

De wekker gezet om vijf uur. Wel erg vroeg hoor, maar ja we willen eigenlijk ook wel weer naar de kinderen en daar moet je wat voor over hebben. Alles in de wagens gepakt, en om een uur of half zeven rijden we, uitgezwaaid door Geert Westerhof van de Sponsor groep het terrein af, op weg naar huis.

We hebben besloten om niet via Krakov te gaan, vanwege het pauselijke bezoek, en de extra drukte die dat met zich mee brengt. We rijden via Auswitz naar Katowice en pakken daar de autosnelweg. We komen onderweg daar naar toe bijna op elk kruispunt politie tegen, maar worden niet aangehouden of via een omleiding geleid. We hebben op terugreis geen enkel oponthoud gehad en waren blij dat alles zo voorspoedig verliep. Iets voor twaalf uur middernacht kwamen we de grens Duitsland - Nederland over. Hier scheidden onze wegen. Gaaije en Simon gingen rechtstreeks naar hun gezinnen in Assen en de rest naar Hoogeveen.

Na een kop koffie bij Bert en Yke Hoeksema zijn we onze eigen huizen gaan opzoeken, om te genieten van een welverdiende nachtrust.

Al met al een enerverende week, waarin een lach en een traan samenging, maar waar bovenal naar onze bescheiden mening weer goed werk verricht kon worden en waar we weer gezinnen hebben mogen blij maken met onze overvloed, al besef ik, nu ik dit schrijf, dat het maar een druppel op een gloeiende plaat is, maar wel een belangrijke druppel.

 

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052