Transport verslag mei 2004

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar?   Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin?  Jacobus 2


Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)


Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen




Contact adres:


Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel :  06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl



Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)



Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Maandagmorgen 3 mei 2004 om 10.00 uur vertrok een grote vrachtwagen van Kantoormeubelen fabriek VEPA richting Limanowa in Polen.

De beide chauffeurs Henk Cnossen en Albert Koekoek hadden er zin in.

De vrachtwagen is door VEPA geheel gratis beschikbaar gesteld, zelfs de brandstof  werd door hen betaald. We zijn de directie van VEPA dan ook erg dankbaar. Zo konden we heel veel goederen meenemen naar Limanowa.

Zaterdag 1 mei is de vrachtwagen geladen. Hij was dan ook van voor tot achter en van boven tot beneden tjokvol.

Maandagavond om 20.00 uur vertrok de sponsor groep ook richting Polen. De reis verliep voorspoedig. Bij de Poolse grens hoefden we niet te wachten, we moesten alleen de paspoorten laten zien. Vroeger moesten we de paspoorten laten zien aan de Duitse en aan de Poolse kant. Nu stonden ze gebroederlijk bij elkaar.


Ergens in Polen gingen we als groep een grote parkeerplaats op, en daar stond tot onze grote verbazing een vrachtwagen van  VEPA.

Ze waren aangehouden door de Poolse politie. Nu bleek dan de vrachtwagen niet in het bezit was van een vignet, deze hadden ze bij de grens moeten kopen. Na een oponthoud van 1,5 uur konden we verder met een terplekke gekochte vignet.

We zijn toen als groep (twee campers en een luxe auto) samen met de vrachtwagen verder gereden.

Om ongeveer 17.00 kwamen aan op de camping even buiten Limanowa.


Woensdag is de vrachtwagen op de pakketten na, uitgeladen achter de Basiliek in Limanowa. We werden daar ontvangen door de pastoor. Die had de sleutel van een ruimte waar we de spullen neer konden zetten. Dit gebeurde op aanwijzing van een non. Dit waren voornamelijk spullen voor het ziekenhuis en voor het huis van de naschoolse opvang die binnenkort van start gaat.


Donderdag zijn we met de vrachtwagen naar een grote parkeerplaats in Limanowa gereden en daar hebben we alle pakketten uitgeladen. Ondertussen is Dorotha (zij is de directrice van de sociale dienst) met een aantal dames van de dienst ook aangekomen.

Vandaar uit zijn we met 3 auto’s de bergen in gegaan om de pakketten af te leveren bij de gezinnen. Er gingen dan altijd 1 of 2 dames van de soc. Dienst met ons mee. Zij weten waar de gezinnen wonen en kunnen dan voor ons  tolken. Niet alle dames konden Engels of Duits. In dat geval werd alles met handen en voeten duidelijk gemaakt. We hebben geprobeerd om zoveel mogelijk foto’s te maken van de gezinnen met een korte omschrijving van de woon situatie. Dat is niet in alle gevallen gelukt.


Omdat we als sponsorgroep zelf eens aan de lijve hebben ondervonden hoe zwaar en hoeveel tijd dit in beslag neemt, is ons respect voor de mensen die al jaren daar na toe gaan gestegen. Het is goed dit eens mee te maken.


Vrijdagmorgen zijn Henk en Albert weer met de vrachtwagen van VEPA vertrokken richting Hoogeveen en wij als groep zijn toen “onze” eigen gezinnen gaan bezoeken.


Zaterdag zijn we naar een natuurlijke bron geweest,  dat water zou geneeskrachtig moeten zijn. En we zijn met een treintje naar boven op een berg geweest, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden.


Toen wij (Goos en Joke Leijssenaar) bij “ons” gezin waren kregen we een uitnodiging om zondag om 12.00 uur in de kerk te komen. De baby van een dochter van “ons” gezin zou dan worden gedoopt. Dus wij zondag met de hele groep naar de Roomse kerk. Dit was niet de basiliek in Limanowa maar een modern gebouw in een andere wijk van Limanowa. We konden er uiteraard niets van verstaan, maar het was wel bijzonder om dit eens te zien. Voor ons was dit de derde keer dat we in deze kerk zijn geweest. De eerste keer voor de begrafenis van de vader van “ons” gezin. De tweede keer voor het huwelijk van een dochter van “ons” gezin en nu de doop of sacrament ik weet niet precies hoe dit genoemd wordt.

We hebben toch ‘s. avonds maar onze eigen kerkdienst gehouden. Dat konden we goed verstaan en begrijpen.


Maandag morgen om 10.00 uur zijn ook wij vertrokken uit Limanowa. Na de hele dag en nacht te zijn doorgereden kwamen we dinsdag morgen om 6 uur weer aan in Hoogeveen.

We zijn de Here dankbaar dat we zonder problemen en in goede gezondheid weer thuis mochten komen. Daar hebben we ook gezamenlijk de Here voor gedankt.


Goos Leijssenaar

Maandagmorgen 3 mei 2004 om 10.00 uur vertrok een grote vrachtwagen van Kantoormeubelen fabriek VEPA richting Limanowa in Polen.

De beide chauffeurs Henk Cnossen en Albert Koekoek hadden er zin in.

De vrachtwagen is door VEPA geheel gratis beschikbaar gesteld, zelfs de brandstof  werd door hen betaald. We zijn de directie van VEPA dan ook erg dankbaar. Zo konden we heel veel goederen meenemen naar Limanowa.

Zaterdag 1 mei is de vrachtwagen geladen. Hij was dan ook van voor tot achter en van boven tot beneden tjokvol.

Maandagavond om 20.00 uur vertrok de sponsor groep ook richting Polen. De reis verliep voorspoedig. Bij de Poolse grens hoefden we niet te wachten, we moesten alleen de paspoorten laten zien. Vroeger moesten we de paspoorten laten zien aan de Duitse en aan de Poolse kant. Nu stonden ze gebroederlijk bij elkaar.


Ergens in Polen gingen we als groep een grote parkeerplaats op, en daar stond tot onze grote verbazing een vrachtwagen van  VEPA.

Ze waren aangehouden door de Poolse politie. Nu bleek dan de vrachtwagen niet in het bezit was van een vignet, deze hadden ze bij de grens moeten kopen. Na een oponthoud van 1,5 uur konden we verder met een terplekke gekochte vignet.

We zijn toen als groep (twee campers en een luxe auto) samen met de vrachtwagen verder gereden.

Om ongeveer 17.00 kwamen aan op de camping even buiten Limanowa.


Woensdag is de vrachtwagen op de pakketten na, uitgeladen achter de Basiliek in Limanowa. We werden daar ontvangen door de pastoor. Die had de sleutel van een ruimte waar we de spullen neer konden zetten. Dit gebeurde op aanwijzing van een non. Dit waren voornamelijk spullen voor het ziekenhuis en voor het huis van de naschoolse opvang die binnenkort van start gaat.


Donderdag zijn we met de vrachtwagen naar een grote parkeerplaats in Limanowa gereden en daar hebben we alle pakketten uitgeladen. Ondertussen is Dorotha (zij is de directrice van de sociale dienst) met een aantal dames van de dienst ook aangekomen.

Vandaar uit zijn we met 3 auto’s de bergen in gegaan om de pakketten af te leveren bij de gezinnen. Er gingen dan altijd 1 of 2 dames van de soc. Dienst met ons mee. Zij weten waar de gezinnen wonen en kunnen dan voor ons  tolken. Niet alle dames konden Engels of Duits. In dat geval werd alles met handen en voeten duidelijk gemaakt. We hebben geprobeerd om zoveel mogelijk foto’s te maken van de gezinnen met een korte omschrijving van de woon situatie. Dat is niet in alle gevallen gelukt.


Omdat we als sponsorgroep zelf eens aan de lijve hebben ondervonden hoe zwaar en hoeveel tijd dit in beslag neemt, is ons respect voor de mensen die al jaren daar na toe gaan gestegen. Het is goed dit eens mee te maken.


Vrijdagmorgen zijn Henk en Albert weer met de vrachtwagen van VEPA vertrokken richting Hoogeveen en wij als groep zijn toen “onze” eigen gezinnen gaan bezoeken.


Zaterdag zijn we naar een natuurlijke bron geweest,  dat water zou geneeskrachtig moeten zijn. En we zijn met een treintje naar boven op een berg geweest, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden.


Toen wij (Goos en Joke Leijssenaar) bij “ons” gezin waren kregen we een uitnodiging om zondag om 12.00 uur in de kerk te komen. De baby van een dochter van “ons” gezin zou dan worden gedoopt. Dus wij zondag met de hele groep naar de Roomse kerk. Dit was niet de basiliek in Limanowa maar een modern gebouw in een andere wijk van Limanowa. We konden er uiteraard niets van verstaan, maar het was wel bijzonder om dit eens te zien. Voor ons was dit de derde keer dat we in deze kerk zijn geweest. De eerste keer voor de begrafenis van de vader van “ons” gezin. De tweede keer voor het huwelijk van een dochter van “ons” gezin en nu de doop of sacrament ik weet niet precies hoe dit genoemd wordt.

We hebben toch ‘s. avonds maar onze eigen kerkdienst gehouden. Dat konden we goed verstaan en begrijpen.


Maandag morgen om 10.00 uur zijn ook wij vertrokken uit Limanowa. Na de hele dag en nacht te zijn doorgereden kwamen we dinsdag morgen om 6 uur weer aan in Hoogeveen.

We zijn de Here dankbaar dat we zonder problemen en in goede gezondheid weer thuis mochten komen. Daar hebben we ook gezamenlijk de Here voor gedankt.


Goos Leijssenaar