Transport verslag mei 2003

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

 

Bijgaande het verslag van de voorjaarsgroep.

Reisverslag Polen 26-05 ’03 tot 31-05 ‘03

 

Na enkele dagen/weken van voorbereiding was het dan zover; mee met een hulpgoederen transport naar Polen. Deze keer met 2 bussen, 1 aanhangwagen en vier chauffeurs, waarvan 3 uit Hardenberg, genaamd: Bert Heijkoop, Albert Berenst, Luuc Bolks en Ester Wanders.

Om een beeld te krijgen van de werkzaamheden, de sfeer en de cultuur vertel ik per dag wat we hebben gedaan.

maandag 26-05

Om 19.15 was het zover: Vertrek vanaf de korenstraat, goed humeur mee, lunchpakketje voor onder weg en in de bus richting Polen. Rond 20.00 treffen we Bert en Albert bij de laatste Nederlandse parkeer plaatst voor de Duitse grens (bij Klazienaveen,Zwartemeer). Daar hebben we de douane papieren uitgewisseld, de hoofdroute gekregen en “het bakkie” getest. Alles in orde, de reis was nu echt begonnen.

Dinsdag 27-05

05.00 Aankomst bij de grens. De papieren werden gecontroleerd en al snel bleek dat er 2 bladzijden misten van het douane dokument. Na lang wachten, kregen we bericht dat deze papieren eerst nog gemaakt moesten worden, anders konden we niet alle stempels ontvangen en moest de reis gestaakt worden. Een paar uur later toch maar eens contact opgenomen met Dorotca (hoofd van de sociale dienst) Zij heeft uiteindelijk gebeld met de douane. Na dit telefoontje was alles redelijk snel geregeld: Er kwam een fax (5 regeltjes!), waar we 2 uur op moesten wachten. De lading van de bussen en de aanhanger werd globaal bekeken en na al met al 6 en een half uur, hadden we eindelijk de juiste papieren en stempels.

20.45 We zijn gearriveerd bij onze huisjes in Star a Wies. Dankbaar, blij en vermoeid van de voorspoedige reis. Dorotca is langs geweest en heeft nog wat papieren opgehaald. Ze vertelde dat de douane de volgende dag om 11.00 langs kwam om de lading nog verder te inspecteren. In overleg met Dorotca hebben we ervoor gekozen om niet alle gezinnen te bezoeken, omdat het niet haalbaar was om met 2 bussen alle pakketten bij de gezinnen af te geven. Nog even wat drinken en daarna lekker slapen.

Woensdag 28-05

10.30 ontbijt en al snel kregen we gezelschap van een kinderkamp. De kinderen waren allemaal erg enthousiast! Samen hebben we heel wat gelachen, gevoetbald, gevolleybald, gedanst, in de polonaise gelopen en handtekeningen uitgewisseld. Inmiddels was het al 14.30 maar de douane was nergens te bekennen. Een kwartier later telefoon: Dorotca, de douane had toestemming gegeven, alles was o.k. of we direct konden komen naar het plein van de sociale dienst om de dozen, kleding ect. uit te laden. Zij had inmiddels alle gezinnen bereikt dat ze de adoptiedozen konden ophalen tussen 15.00 en 16.00.

Een hele happening… Gelukkig hadden we hulp van omstanders, om alles zo soepel mogelijk te laten verlopen. Fiatjes 500 werden helemaal volgepakt, mensen omhelsden je van blijdschap en dankbaarheid, foto’s werden gemaakt, de video van ons snorde om het gebeuren vast te leggen. Er was gelukkig nog ruimte om ons eigen gezin te bezoeken, dus deze mogelijkheid hebben we met beide handen aangegrepen. Eenmaal bij ons gezin besef je weer hoe rijk we zijn, vooral in de materiele dingen. Er huppelden 10 kinderen rond in de leeftijd van 1 tot 19 jaar. Het huis was klein, armoedig maar wel netjes en voor het oog redelijk schoon. Eerst nieuwsgierig de “kat uit de boom gekeken”, maar al gauw konden de kinderen niet langer wachten om de dozen en de zakken met kleding uit te pakken. Wat een blijheid en trots! Vooral sokken waren erg welkom, 3 kinderen hadden geen schoenen aan en de sokken waren inmiddels zo versleten dat alleen de hak bedekt was. Schoenen mogen tegenwoordig niet meer meegenomen worden i.v.m. hygiëne. Er werd een ware modeshow gehouden, kleren werden verdeeld en iedereen had een apart plekje in de kamer om zijn/haar stapeltje neer te leggen. Nadat het “ijs wat ontdooid was”, hebben we nog wat overgegooid met een bal, nou ja, wat moest doorgaan voor bal… (Ook aan speelgoed voor kinderen een groot gebrek!)

 

 

 

Rond 18.00 zijn we weer richting het plein gereden om vervolgens met Dorotca en haar echtgenoot een hapje te eten. Rond half tien werd er op de deur geklopt: visite; Coba en een vriend van hem vroegen of ze mee mochten rijden naar Nederland, omdat ze daar gesolliciteerd hadden om te werken. Coba kennen wij als zoon van Victoria (ex-hoofd van de sociale dienst) Dat deze jongens evt. zouden meerijden was van tevoren wel aangekondigd, leuk om ze ook nog even vooraf te zien.

Donderdag 29/05

Een wekker waren we niet nodig, om half acht in de morgen hadden de kinderen alweer volop speelplezier, (dus lawaai!). Na het ontbijt zijn we naar Julita (zij werkt in het ziekenhuis) geweest om een medisch apparaat af te geven. Tussen de middag hadden we nog wat tijd voor onszelf. Wij zijn naar de markt geweest, we hebben de grote kerk in het centrum bekeken en de tuin die daarbij hoort. Ook hebben we nog een wandeling gemaakt door het park. Tegen 15.30 waren we bij Dorotca thuis om “afscheid” te nemen. Zij heeft ons meegenomen naar een groot kruis en een kapelletje wat bovenop een de berg stond om deze te bezichtigen. Zo hebben we toch nog wat gezien van de prachtige omgeving! Om 18.00 stonden we in het verpleeghuis van Liwanowa om nog wat zakken incontinentie materiaal en kleding af te geven. Nog even wat eten en dan de voorbereiding maken voor de terugreis.

Vrijdag 30/05

6.00 ging de wekker. Snelle opfrisbeurt, een kop koffie en je eigen spullen naar de bussen brengen. Om 7.00 waren Coba en Martin bij ons huisje in Star a Wies om vervolgens bij ons in de bus te stappen naar Nederland. Niet rechtstreeks, we zijn eerst nog langs Auschwitz geweest. Wat en indrukken doe je op in die tijd dat je over dat terrein loopt! Onbegrijpelijk, afschuwelijk en bijna niet te bevatten wat daar allemaal gebeurt is. Het lijkt allemaal zo onwerkelijk, maar tegelijkertijd ook weer zo levens echt. Vol van alle indrukken hebben we rond 11.30 de terugreis weer hervat. Om 18.00 waren we bij de Poolse grens, 2 uur later nog even wat gegeten. Om 03.45 midden in de nacht reden we veilig en wel zonder hindernissen Hoogeveen binnen. Gelijk maar even doorgereden naar het station om te kijken welke trein Coba en Martin de volgende ochtend richting Rotterdam wilden nemen. Rond 04.00 waren we thuis, de loge’s hun kamer aangewezen, lekker onder de douche en een paar uurtjes slapen, (niet te lang), want Coba en Martin wilden op tijd richting Rotterdam en de aanhanger moest voor half 10 weer terug zijn bij de verhuurder. Inmiddels ben ik aan het einde gekomen van dit reisverslag. We zijn dankbaar en blij dat we deze reis mochten maken, bewaard zijn voor ongelukken en zo op deze manier onze medemens mogen helpen!!

 

Namens de polengangers,

Ester Wanders

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052