Transport verslag augustus 2009 vrachtwagen

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen

 

Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? Jacobus 2

 

Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)

 

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

2009

De reden van dit extra transport is het overvolle magazijn. Met het mei transport kon niet alles mee. En omdat er in deze week een vrachtwagen beschikbaar was.

 

We vertrokken op maandagmorgen om 04.00 uur vanaf VEPA kantoormeubelen in Hoogeveen.

De stemming zat er goed in. We moesten het zonder bakkies doen, want die werkten niet.

Al voordat we bij Nieuwlande waren, had Gerrit al koffie over zijn broek. “De koffie is goed heet”, was zijn conclusie.

Les 1: zet nooit een aardappelschilmesje met de punt naar beneden in een stapel plastic bekers.

 

Verder ging het allemaal goed. We hadden geen last van files. Die waren er wel, maar die stonden op de tegenovergestelde richting.

In de buurt van Berlijn begon het te regenen, dit duurde tot een eind in Polen.

We passeerden de Duits / Poolse grens om 13.30 uur.

Daar hebben we geld gewisseld en een paar honderd meter verder bij een tankstation een kaart gekocht voor de vrachtwagen om door polen te mogen rijden. Dat was nog niet zo eenvoudig.

De dame achter het loket begreep ons niet, welke taal we ook probeerden. Behalve de Poolse taal. Want anders kon ze niet !?.

Ondertussen stonden er andere chauffeurs achter ons te wachten. We vroegen aan één van hen of hij ook Engels of Duits kon. “Nee” was zijn antwoord, “maar wel redelijk goed Nederlands” ???????????????? Ja, dat dachten we ook.

Deze Poolse man heeft het keurig voor ons geregeld.

We kochten voor 4 dagen kaarten. Met deze kaarten is automatisch de tol ook betaald.

 

Om 23.00 uur waren we in Stara Wies op de camping. Wojtek had geregeld dat de poort open stond en de sleutels in het huisje waren. We konden geen gebruik maken van het grote huis, deze was gehuurd door Poolse vakantiegangers.

We hebben nog wat gedronken en na de dagsluiting zijn we naar bed gegaan en als een blok in slaap gevallen.

 

Dinsdag morgen. Koffie gezet en het brood van de vorige dag gegeten.

Om 10.00 uur waren we op het kantoor van Dorota. Ook Jazek kwam ons begroeten op zijn eigen speciale manier.

Dorota had ruimte geregeld voor alle goederen. Bij een school was een kelderruimte leeg.

Deze school staat: tegenover het kantoor richting het busstation om de overdekte markt heen. Dus linksaf voor de brug voorbij de markt.

Nu heeft iedere kelder in principe een trap. Hier dus ook. En dat zou een zeer vermoeiende klus worden. Ongeveer 400 dozen, stoelen e.d.

Gelukkig zaten er vlak boven de grond grote ramen die open konden. Echter daar zaten zware tralies voor. Maar met behulp van de gereedschapkoffer van Goos was dat probleem snel opgelost. Nadat de ongeveer 25cm lange bouten er uit waren, kon het raam naar binnen worden opgeklapt.

Van de aanwezige pallets die in de kelder lagen, hebben we een trap gebouwd. Met behulp van de dames en één man van kantoor en twee mannen die Jazek geregeld had werd de klus geklaard.

Dit waren allemaal spullen die over waren, dus niet voor bepaalde gezinnen.

Wat wel naar de gezinnen toe moest stond genummerd in de auto’s.

 

Dorota had aan de hand van de gezinslijsten een route gemaakt. We gingen die dag de “gele” route bezorgen. Dit is het district van Ilona.

Omdat de vrachtwagen de smalle bergpaden niet op kon, werd alles in de bus en aanhanger geladen. Goos en Albert reden achter Ilona aan en zo hebben we alles afgeleverd, althans voor die dag.

Nadat Henk en Gerrit een ijsje hadden gekocht zijn ze weer naar de camping gereden, waar we elkaar later op de dag weer ontmoeten.

Om 19.00 uur zijn we in de bestelwagen naar Dom Cultury gereden om te eten. Goos, Gerrit en Albert voorin. Henk op een klapstoeltje uit het huisje in de sjorbanden achterin.

 

Woensdagmorgen 09.00 uur melden we ons weer bij Dorota.

Vandaag bezorgen we de “groene” route. Het district van Ivonne.

We hadden besloten om deze dag met ons vieren alles te bezorgen. Er kunnen drie voorin de bus en één kan in de auto van de soc. Dienst.

 

Er kwam een Suzuki jeep voor de dag met daarin één van de andere dames en Ivonne met haar broer Pawel die halve dagen op kantoor werkt. (Pawel is nierpatiënt en moet om de twee dagen naar het ziekenhuis.)

Op een democratische wijze werd besloten dat Gerrit maar bij de anderen in de auto moest.

Dit was een natte rit. Dat wil zeggen de regen kwam in grote hoeveelheid tegelijk uit de wolken. En omdat we heel hoog zaten, dus dicht bij de wolken was het net alsof de druppels nog dichter bij elkaar waren. We waren hier niet op voorbereid, we dachten ook mooi weer te hebben net als in Nederland op dat moment.

Gelukkig had onze magazijnmeester in Hoogeveen de matrassen in plastic gepakt.

Net als gisteren hadden we vandaag een groot aantal bedden, matrassen en stoelen bij ons.

 

Om drie uur waren we klaar. Nadat we op de camping droge kleren aangetrokken hadden zijn we nog even naar het gezin van Goos en Joke gegaan. We kunnen hierheen zonder hulp van een tolk. Na een kop thee te hebben gedronken zijn we weer teruggegaan naar de camping.

 

Dorota had ons uitgenodigd voor een etentje.

Of we het ook erg vonden om eens ergens anders heen te gaan. Geen bezwaar.

We gaan naar het district DOBRA.

We spraken af om 18.30 uur vlak bij het huis van Dorota en Jazek.

Tot onze grote vreugde kwamen ze met hun drieën aanzetten. Ze hadden ook de

Loco burgemeester gevraagd. Hij was in 2008 ook Hoogeveen.

 

 

Gerrit en Albert in de bestelwagen en Goos en Henk achter in de jeep bij Dorota en naast Jazek zat de loco. We hebben ervaren hoe een Pool rijdt. Want schakelen, bellen,(niet handsfree) richting aangeven, e.d. moet tegelijkertijd kunnen. De bus had moeite om ons bij te houden.

Eerst gingen nog even bij een vriend van Jazek langs. Hij is chirurg in het ziekenhuis van Limanowa. Hij heeft een prachtig mooi gebouw laten maken. Met kamerverhuur. Alles is ingericht op agrarisch gebied. Je kunt er leren paardrijden. En als je dat al kunt mag je de uitgestrekte bossen in. Er zijn zes kamers. Kosten per persoon per nacht zlt. 65,00 maar dan heb je een moderne kamer met toebehoren en ontbijt, lunch en diner. (€ 16,25)

 

Daarna vlakbij, ook een vriend van Jazek, hebben we genoten van een uitstekende maaltijd.

We hebben uitgebreid over de kerk en manier van geloven gesproken. Over het avondmaal, over hoe je je zonden belijdt. Hun de biecht wij via Jezus. Zij vonden twee per zondag naar de kerk wel wat overdreven. Wij hebben dit gesprek als heel bijzonder gevonden.

Op de terugweg nog even een sorbet gegeten in een ander nieuw restaurant en toen naar de camping. Nadat we samen hebben gelezen en gedankt zijn we gaan slapen want morgen gaan we naar huis.

 

Donderdagmorgen,

Gerrit had bij winkeltje in Stara Wies broodjes besteld die we opgesmeerd mee namen voor de terugtocht.

Na wat oponthoud vertrokken we om 11.30 uur uit Limanowa

Voor Krakow langzaam rijdend tot stilstaand verkeer. +/- anderhalf uur.

We passeerden de toldoorgang. Na de tweede toldoorgang waren we de vrachtwagen kwijt.

De vrachtwagen reed voorop en de bus erachteraan.

Wij (Goos en Gerrit) hadden niet gezien dat de vrachtwagen, pal achter de tolpoort van de weg werd gehaald. Toen de slagboom voor ons omhoog ging, zeiden we “waar zijn de jongens”

Toen we naar rechts keken draaide de vrachtwagen net richting een toilet gebouw. We zeiden: er moet er één nodig. We konden niet meer bij hun komen, dus met een claxonsignaal gebaarden we dat we alvast door reden.

 

Kort daarna. Henk belde Goos. “heb jij de vrachtbrieven in de auto?” “Ja” antwoordde Goos “wat moet je daar nu mee, we zijn toch leeg?”

“Ja maar, we zijn aangehouden en ze willen de papieren zien” “jullie moeten terug komen”

 

Dat is op een 4 baans weg niet zo eenvoudig. We zijn doorgereden naar Katowice. Eerder durfden we er niet af, bang om er aan de andere kant niet weer op te kunnen. De kans dat het in een grote plaats wel kan achten we groter.

Dus in Katowice eraf en het lukte ons om weer op de tolweg te komen, tenminste als we de juiste afslag hadden genomen.

We kwamen weer in Katowice terecht. Als het toch al tegen zit.

Gauw de navigatie weer op Limanowa in gesteld en ja hoor! Lange leve de satelliet.

 

Maar dan? Je kunt niet vlak voor de tolpoort linksaf, dus maar weer tol betaald € 3,10. Vijf kilometer verderop konden we gemakkelijk de weg af en er aan de andere kant weer op. Weer door de tol. En toen waren we bij ze.

 

Met ons vieren gewapend met de vrachtbrieven naar het busje van de inspectie.

De mannelijke inspecteur sprak vloeiend Duits.

“Aan deze papieren heb ik niks” was zijn reactie. “Wat moet je dan hebben?” vroeg Goos

Een licentie en papieren waar de goederen (die we niet meer hadden) van oorsprong weg kwamen. De licentie van de vrachtwagen had Henk zijn collega, zo bleek na een telefoontje, voor de vakantie uit de auto gehaald.

En zijn tweede vraag, ja hoe beantwoordt je die?

 

Nadat Goos een verhaal ophing van: “wij zijn hier omdat we goederen voor jouw arme mede- landgenoten hebben gebracht, we al de hele week van huis zijn en graag naar onze vrouwen willen en dat we die papieren nu eenmaal niet hebben en dat wij ook nog eens vrije dagen opofferen en het ons ook nog eens geld kost en we wisten ook niet dat die papieren moesten hebben en ik zal er de volgende keer persoonlijk op toezien dat het dan in orde is”

 

“Je kunt voor dit vergrijp 23 dagen de gevangenis in” was zijn antwoordt.

 

Maar we merkten dat hij gaandeweg steeds milder werd.

 

Nadat hij met zijn vrouwelijke collega had overlegd, die overigens al met deze of gene had gebeld, zei hij “ Ik laat jullie deze keer gaan” Wij kregen een protocol mee, die door de beide truckers moest worden ondertekend. Dit was onze vrijwaring om ongestoord door Polen te rijden. Zucht!!

 

Daar gingen we weer. Voor de Duitse grens nog even wat gegeten. Om 20.00 uur passeerden we de grens. Ook nu moesten we een kaart voor de vrachtwagen kopen net als op de heenreis door Duitsland (Maut) (Toll collect) € 173.25

We besloten dit niet bij de grens te doen, maar bij het eerstvolgende tankstation.

Hoe het kan weten we niet, maar er stond een bus van de bundes polizei op een oprit te wachten?

 

En ja hoor! Het duurde maar even en hij passeerde ons en bleef tussen ons inrijden. Op dat moment zat er tussen ons een grote afstand. Goos die op dat moment reed ging iets langzamer rijden. De politie bleek het niet op ons voorzien te hebben. Maar wel op onze vrachtwagen. Want vlak voor het tankstation gingen ze hun voorbij. BITTE FOLGEN.

 

Waarom we geen maut kaart gekocht hadden. “Dat gaan we hier doen” zei Henk. “dat had bij de grens gemoeten” zei de agent. “En die stuurknop is ook verboden in Duitsland. Die moet er nu af en je krijgt een bekeuring van € 25,00."

Ze gingen akkoord dat we maut kaart hier kochten. En mochten verder rijden, nadat de stuurknop verwijderd was.

Dit deden we ook nadat Goos op een Magnum trakteerde en Albert volgens Henk een kinderijsje uit koos.

 

Het werd langzaam maar zeker donker. De avond ging voorbij, de nacht kwam. En ook de vermoeidheid kwam.

Na verschillende keren te hebben gewisseld, hebben we op de laatste stop afscheid van elkaar genomen.

Goos en Gerrit gingen via Enschede de grens over naar Vroomshoop om de aanhanger weg te brengen. Daarna naar Zwartsluis en Oosterwolde.

Henk en Albert zijn via Coevorden i.v.m. wegomlegging naar huis gegaan.

 

Na heel veel kilometers, emoties, plezier en dankbare gezinnen achterlatend zijn we dank aan onze Hemelse Vader verschuldigd. Want Hij heeft ons bewaard.!

 

 

 

Contact adres:

 

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel : 06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl

 

 

Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)

 

 

Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel 06 54 141 052