Transport verslag najaar 2018

Welkom op de website van

stichting "Hulp aan Limanowa" zuid Polen


Wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar?   Zou dat geloof hem soms kunnen redden?

Als iemand nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin?  Jacobus 2


Vrienden, stel dat iemand zegt dat hij gelooft, maar hij doet niet wat God van hem vraagt.

Dan is zijn geloof zinloos, want hij zal niet gered worden. Stel dat een gelovige geen kleren heeft, en te weinig eten heeft. En stel dat jullie dan tegen hem zeggen: “Het beste ermee! Trek maar warme kleren aan, en ga maar lekker eten!” Als je dat zegt zonder hem echt te helpen, zijn je woorden zinloos. Je moet zo iemand natuurlijk ook geven wat hij nodig heeft. (Jacobus 2. Bijbel in gewone taal)


Contact adres secretaris:

Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Garsteland 12

3851 MJ  Ermelo

Tel :  0341-842669

j.kruizinga54@upcmail.nl




Het rekeningnummer is 37 90 61 201 t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen (ANBI geregistreerd)






Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  0653 424513

   





U kunt ons ook vinden op FACEBOOK 








Contact adres:


Stichting Hulp Aan Limanowa

p/a Alteveerstraat 233

7906 CH Hoogeveen

Tel :  06 40 228 783

j.kruizinga54@upcmail.nl



Het rekeningnummer is

NL60RABO0379061201

t.n.v. Stichting Hulp aan Limanowa te Hoogeveen

(ANBI geregistreerd)



Wilt u contact met onze P.R. man.

Mail dan naar goosleijssenaar@planet.nl

Of bel  06 54 141 052

ANBI geregistreerd

Dus uw giften zijn aftrekbaar voor de belasting

Transport gehouden van 24 – 27 september 2018.


Chauffeurs Gerrit van Veen en Goos Leijssenaar.


Om 5.00 uur zijn we vertrokken vanuit Hoogeveen.

Om 7.30 uur passeerden we Bad Oeyenhausen, de enigste plaats die we moeten doorkruisen. Er wordt druk aan de rondweg gewerkt. Het is droog weer en de zon schijnt. Zonder noemenswaardige vertragingen zijn we om  half vier bij de Poolse grens. Na het opladen van het tolkastje weer verder. Nadat we onder enkele tolpoorten zijn doorgereden, constateerde Gerrit dat het kastje geen signaal gaf.  We dachten dat het aan ons lag, maar inderdaad geen reactie. Via een speciaal programma kunnen we op de telefoon zien dat er inderdaad geen geld werd afgeschreven. We zijn toen op de eerstvolgende parkeerplaats gestopt, waar ook een tankstation was. En daar hebben we gebeld naar de organisatie van ViaToll. Daar kregen we te horen dat we maar bij een BP tankstation moesten stoppen en daar vragen om het kastje te controleren. Nu bleek op dezelfde parkeerplaats, iets verderop een BP station te zijn. Dus wij daarheen. Daar was inderdaad een balie van ViaToll. Het duurde zeker vijf minuten voordat er iemand kwam om ons te helpen. De dame controleerde ons kastje en zag dat de batterij leeg was. Ze heeft ons saldo overgezet op een nieuwe en wij konden weer verder.


Om  half zeven passeerden we Opole, nog 250 km.  Om half elf waren we in Limanowa en konden we nog even napraten over de reis in het appartement.


Dinsdag om 10 uur waren we present op het kantoor van Dorota. Zoals altijd een hartelijk welkom met koffie en koek, veel koek. We hebben eerst over persoonlijke dingen gesproken en natuurlijk ging het al snel over de politiek. Zij is altijd erg geïnteresseerd hoe het gaat met de politiek in Nederland. Maar het belangrijkste voor ons zijn de gezinnen, dus daar hebben toen over gesproken hoe het daarmee gaat. Om half één komen de gezinnen op de losplaats. Toen wij daar tegen twaalf uur kwamen was er al een jongeman, die ons spontaan hielp met het uitladen. We hadden grote stukken zeil op de grond gelegd, want het had geregend. Daardoor konden we dozen niet op nummer volgorde leggen, maar in een groot vierkant en de rest er tussenin. Omdat het dreigde te gaan regenen kreeg iedereen haast. Gelukkig hielpen de dames van de sociale dienst flink mee. Één van hen in het bijzonder en één niet, die zat in haar auto zolang het regende.  Maar het is allemaal gelukt. Wij hadden onze regenpakken meegenomen van huis. Maar die lagen nog in het appartement. Bleven ze mooi droog!  ’S Avonds bij Mekong gegeten met Dorota en haar man Jacenty. Gezellig en lekker eten. Op tijd en vermoeid lagen we op tijd in bed.


Woensdag waren we weer om 10 uur op het kantoor van Dorota. We gaan vandaag proberen om 7 gezinnen te bezoeken. Het feit dat we daar om half drie mee klaar waren, komt omdat het goed georganiseerd was door Dorota.  Één van de dames, de jongste, haar naam is Kasja, spreekt goed Engels. Zij is met ons naar alle gezinnen geweest. Maar ook de soc. werkster van de betreffende gezinnen ging in haar eigen auto mee. Onderweg stond de volgende collega al weer te wachten. Zo ging het tot 3 keer toe. Toen hadden we zo’n beetje heel de gemeente (Gimina) Limanowa doorkruist. Vandaar dat we ook op tijd klaar waren.

Conclusie van de bezochte gezinnen; het gaat steeds beter met ze, maar ze zijn er nog niet. Een paar gezinnen zeiden dat we met hulp uit Nederland konden stoppen, ze blijven nog wel bij de sociale dienst.  Omdat de betreffende sociaal werkster van het betreffende gezin aanwezig was, hebben we ook heel gericht gevraagd, kunnen we stoppen of moeten we nog even doorgaan met hulp. We werden erg bedankt voor de hulp van de afgelopen jaren. We hebben ze dan ook uitdrukkelijk verzocht om een brief of email naar “hun” gezin in Nederland te sturen en hun persoonlijk te bedanken. En nu maar hopen dat ze het doen. Dat zou wel fijn zijn.

De gezinnen die nog wel graag hulp uit Nederland willen hebben, is omdat ze het extra geld wat ze maandelijks van de regering krijgen, daarvan een gedeelte aan nuttige dingen en niet aan luxe dingen mogen gebruiken. En voor schoolspullen voor de kinderen. De medewerkers van de sociale dienst houden een oogje in het zeil. Ook zagen we nog veel gezondheidsproblemen wat ook weer extra kosten met zich mee brengt. We zullen dan de gezinnen in Nederland vragen om nog even met hulp door te gaan. Het meest belangrijke is kleding, zeker voor de kinderen.


Woensdagavond op tijd naar bed, want we wilden om 5 uur weer vertrekken naar huis. We gingen wel op tijd naar bed, maar slapen lukte niet direct, dat komt denken we, ook door wat we deze dagen weer hebben beleefd.   Hoe dan ook, we hebben samen met veel anderen in Nederland weer de opdracht voltooid zoals dat staat in de bijbel Jacobus 2 : 14 -17.  Dit staat ook als opschrift op onze website.


Donderdag om 5.00 uur reden we weer. En na veel vertragingen in Polen en Duitsland reden we 21.00 uur weer Hoogeveen binnen.  Moe? Ja. Voldaan? Zeer zeker!  We hebben samen onze God en Vader in gebed bedankt. Hij die ons bewaarde en kracht gaf om dit belangrijke werk te doen.


LOF ZIJ DE HEER!!!




          Webmaster  Goos Leijssenaar  webmaster@limanowa.nl